Doğru Incoterm’i seçmek, herhangi bir taze ürün ihracat sözleşmesindeki ilk kararlardan biridir. Navlunu kimin rezerve edip ödeyeceğini, kargoyu kimin sigortalayacağını ve — bozulabilir ürünler için en önemlisi — sorumluluğun ihracatçıdan ithalatçıya geçtiği tam anı belirler. Bu kılavuz, Mısır mango ve turunçgil sevkiyatlarından pratik örneklerle, taze ürünler için önemli olan Incoterms 2020 kurallarını açıklar.

İçindekiler

• Taze Ürünler İçin Incoterms Nedir?
• Taze Ürünler İçin En Önemli Dört Incoterm
• Incoterms Karşılaştırma Tablosu: Kim Neyi Öder
• Risk Transferi ve Soğuk Zincir
• Bir Taze Ürün Alıcısı Hangi Incoterm’i Kullanmalı?
• CIF Sigortası Aslında Ne Kadar Karşılar?
• Ürün Ticaretinde Yaygın Incoterms Hataları
• PEI Trade’de Uygulamada Incoterms
• Kaynaklar ve Referanslar

Taze Ürünler İçin Incoterms Nedir?

Incoterms — International Commercial Terms ifadesinin kısaltması — Uluslararası Ticaret Odası (ICC) tarafından yayımlanan on bir standartlaştırılmış ticaret kuralından oluşur. Mevcut baskı Incoterms 2020‘dir. Her kural, uluslararası bir satış için üç şeyi tanımlar: taşımayı kimin düzenleyip ödediği, sigortadan kimin sorumlu olduğu ve malların riskinin satıcıdan alıcıya geçtiği kesin nokta.

Incoterms fiyatı belirlemez, malların mülkiyetini devretmez ve satış sözleşmesinin yerini almaz. Maliyet ve riski yolculuk boyunca dağıtır. Taze ürünler için — tek bir sıcaklık sapmasının veya birkaç günlük gecikmenin tüm bir reefer yükünü heba edebileceği yerde — risk transferi noktası bir teknik ayrıntı değildir. Taşıma sırasında bir şeyler ters gittiğinde zararı kimin üstleneceğini ve sigorta talebini kimin yapması gerektiğini belirler.

Taze Ürünler İçin En Önemli Dört Incoterm

Mısır meyve ve sebze ihracatı için, dört taze ürün için Incoterm sözleşmelerin ezici çoğunluğunu kapsar: FOB, CFR, CIF ve DAP. İşte her birinin uygulamada anlamı.

FOB — Free On Board

FOB kapsamında, satıcı malları, ihracat için gümrüklenmiş olarak, belirtilen yükleme limanında geminin güvertesinde teslim eder — Mısır ürünleri için tipik olarak FOB Damietta veya FOB İskenderiye. Kargo güvertede olduğu andan itibaren risk alıcıya geçer; alıcı bundan sonra deniz navlununu, sigortayı ve sonraki tüm maliyetleri düzenler ve öder. FOB, kendi navlun sözleşmelerine sahip olan ve nakliye hattını ve programı kontrol etmek isteyen deneyimli ithalatçılara uygundur. (Not: konteynerli kargo için ICC teknik olarak FCA önerir, ancak FOB ürün ticareti genelinde işleyen standart olmaya devam eder.)

CFR — Cost and Freight

CFR kapsamında, satıcı malların maliyetini artı belirtilen varış limanına kadar deniz navlununu öder. Kritik olarak, satıcı navlunu ödese de risk yine de menşe limanında, mallar güverteye yüklendiği anda alıcıya geçer. Sigorta alıcının sorumluluğundadır. CFR, ihracatçının nakliyeyi rezerve etmesini isteyen ancak kendi kargo teminatını düzenlemeyi tercih eden bir alıcıya uyar.

CIF — Cost, Insurance and Freight

CIF tam olarak CFR gibi çalışır, bir ekleme ile: satıcı ayrıca yolculuk için deniz sigortasını düzenler. Risk yine yükleme sırasında menşe limanında geçer. CIF, malları, navlunu ve temel bir sigorta poliçesini kapsayan tek bir fiyat isteyen alıcılar arasında popülerdir — ancak “sigortalı”, aşağıda açıklandığı gibi “tamamen teminat altında” anlamına gelmez.

DAP — Delivered At Place

DAP kapsamında, satıcı malları varış noktasında belirtilen bir yere — bir liman terminali, bir dağıtım merkezi veya alıcının soğuk deposu — teslim eder ve o noktaya kadar tüm maliyet ve riski üstlenir. Alıcı ithalat gümrüklemesini, vergileri ve harçları yürütür. DAP, alıcıya en fazla kolaylığı sağlar: belirtilen bir konuma tek bir teslim fiyatı, ihracatçı taşıma riskini tüm yol boyunca taşır.

İki uçta EXW (Ex Works) — alıcının satıcının paketleme tesisi kapısında devraldığı ve her şeyi yürüttüğü — ve DDP (Delivered Duty Paid) — satıcının varış noktasında tamamen gümrüklenmiş ve vergisi ödenmiş olarak teslim ettiği — yer alır. Her ikisi de ürün ticaretinde nadirdir: EXW yurtdışındaki bir alıcıya çok fazla yük bindirir ve DDP, ihracatçıdan yabancı gümrük ve vergileri yürütmesini ister.

Incoterms Karşılaştırma Tablosu: Kim Neyi Öder

Risk Transferi ve Soğuk Zincir

Taze ürünler için Incoterms seçerken, risk transferi noktası bozulmayan mallara göre çok daha fazla önem taşır. FOB, CFR ve CIF kapsamında risk, menşe limanında — kolilerin güverteye yüklendiği anda — geçer. Bu, satıcı deniz navlununu ödese bile CFR ve CIF kapsamında geçerlidir. Yani bir reefer’in kompresörü yolculuğun ortasında bozulursa veya gemi gecikip meyve spesifikasyonun ötesinde olgunlaşırsa, zarar üç terimin tümü kapsamında alıcıya düşer ve sigorta talebi alıcının yapması gerekendir (veya CIF kapsamında satıcının poliçesinde kalır, ancak yalnızca sınırlı teminatına kadar).

Yalnızca DAP (ve DDP) kapsamında satıcı riski varış yerine kadar tüm yol boyunca taşır. Bozulabilir, yüksek değerli, zamana duyarlı bir kargo için bu ayrım, tahsil edilebilir bir talep ile kimin ödeyeceği konusunda bir tartışma arasındaki fark olabilir. Hangi Incoterm’i seçerseniz seçin, onu net soğuk zincir spesifikasyonlarıyla eşleştirin — ürüne göre hedef sıcaklıklar ve reefer ayarları için Turunçgil İhracatı Soğuk Zincir Kılavuzumuza bakın.

Bir Taze Ürün Alıcısı Hangi Incoterm’i Kullanmalı?

Tek bir “en iyi” Incoterm yoktur — doğru seçim, bir alıcının lojistik ve riskin ne kadarını kontrol etmek istediğine bağlıdır. Başlangıç noktası olarak:

CIF Sigortası Aslında Ne Kadar Karşılar?

Yaygın ve maliyetli bir varsayım, CIF sigortasının sevkiyatı tamamen koruduğudur. Korumaz. Incoterms 2020 kapsamında, bir CIF satıcısı yalnızca asgari teminat — Institute Cargo Clauses (C) — sağlamakla yükümlüdür, sözleşme değerinin %110’u için. (C) kuralları, dar bir adlandırılmış riskler listesini kapsar ve bozulabilir ürünleri gerçekte tehdit eden şeylerin çoğunu hariç tutar. Gerçek koruma isteyen alıcılar tipik olarak Institute Cargo Clauses (A) (tüm riskler) talep eder ve kendi ek teminatlarını düzenler veya CFR ya da FOB’a geçip kargoyu kendileri sigortalarlar.

Ürün Ticaretinde Yaygın Incoterms Hataları

• CFR veya CIF’in satıcının taşıma riskini üstlendiği anlamına geldiğini varsaymak — öyle değildir; risk yükleme sırasında menşe limanında geçer.
• CIF sigortasını tam teminat olarak ele almak — bu yalnızca sözleşme değerinin %110’unda asgari Institute Cargo Clauses (C)’dir.
• Konteynerli kargo için FOB’u, riskin yükleme sırasında bağlandığını belirtmeden kullanmak; ICC’nin konteynerler için karşılık gelen kuralı FCA’dır, ancak FOB uygulamada yaygın olmaya devam eder.
• DAP kapsamında belirsiz bir varış noktası belirtmek — son ayak ve boşaltma konusundaki anlaşmazlıkları önlemek için her zaman tam belirtilen yeri (terminal, depo) belirtin.
• Incoterms’in mülkiyeti devretmediğini unutmak; mülkiyet, satış sözleşmesine ve ödeme koşullarına göre geçer.

PEI Trade’de Uygulamada Incoterms

PEI Trade çoğu Mısır mango ve turunçgil sözleşmesini FOB Damietta veya FOB İskenderiye, başlıca Avrupa ve Körfez limanlarına CIF ve teslim fiyatlandırması isteyen alıcılar için seçili AB varış noktalarına DAP olarak fiyatlandırır. İlk kez ithalat yapanlar için genellikle CIF veya DAP öneririz, böylece lojistik ve temel teminat bizde kalır, sonra deneyimli ortakları kendi navlun ücretlerine sahip olunca FOB’a geçiririz. Ürüne özgü ihracat rehberliği için Mısır Mango İhracat Kılavuzumuza ve Mısır Turunçgil İhracatı Eksiksiz Kılavuzumuza bakın.

Kaynaklar ve Referanslar

Bu kılavuz resmi Incoterms 2020 kurallarına dayanmaktadır. Yetkili metin ve lisanslama için Uluslararası Ticaret Odası’na bakın.

• Uluslararası Ticaret Odası — Incoterms 2020 Kuralları

Sıkça Sorulan Sorular